Nakakamiss magblog ng kung anu-ano. Tangina kasi ni Ewo walang internet, wala akong blogging buddy. Haha. Pero seryoso busy din ako sa mga bagay-bagay these past few weeks kaya wala akong oras para sa pagsusulat.
Pero ang mahalaga, nandito na ako ulit ngayon.
Game…
Sa buhay tropa:
Okay naman kaming lahat ng mga niggaz, kamakailan lang nag-shooting kami para sa Rizal music video project namin, masasabi kong hardcore proud ako sa produkto ng hirap an tiyaga namin.
Pinapasalamatan ko si Jean Claude Jubas sa kanyang dedikasyon na kahit hindi namin siya kagrupo at kahit na tapos na siya sa Rizal Course, tumulong pa rin siya, siya nga pala ang nag-arrange ng music ng kanta namin. Long live, nigga.
Eto nga pala yung Music Video namin na pinamagatang “KANSER”: http://www.youtube.com/watch?v=q-4keBSBBFM&feature=share
Exam week din kasi ngayon kaya di rin kami masyadong nakakapag-hangout ng matagal (alak), pero kahit ganon nagkikita-kita pa rin kami, usually sa Mamang Taho sa may corner P.Noval-Dapitan. Malupit nga pala yung Oreo cheesecake nila don tsaka kape, solb din yung chill spot sa third floor nila, pang-sitcom ang peg ng couch and ambiance.
Malapit na rin pala ang kaarawan ni Ewo, sa Biyernes ika-20 ng Enero. Plano namin na dito sa bahay siya mag-celebrate, saktong inuman lang tsaka kain, few friends and shit…blah blah… Pero ang pinaka-main event (if ever lang naman na matuloy at mapaghandaan ng maayos) ay ang Freestyle rap battle na magaganap sa aming garahe. But wait there’s more, dahil masyado nang mainstream ang tema ng rap battle na laitan, ang tema ng rap battle na maganap (if ever) ay pa-cheesy-han. Oo, labanan kung sino ang mas cheesy. Yup.
Sa buhay pera at musika:
Sakto lang sa pera. Medyo sinisimulan na ang pagbu-budget para sa tickets ng Toe at Death Cab For Cutie on March. Tsaka may pinagiipunan akong mga bagay-bagay. Hihi.
Sa musika naman, may upcoming gig kami ng, AS FOR THE MOMENT NA BANDNAME, TWP (The Wu Project) sa Freedom bar on Saturday Jan 21. Medyo kinakabahan ako kasi di ako confident, saktong self-esteem issues. Kasama sa set namin yung isang sinulat ko last year called “Amateur” (eto pala yung link if ever gusto niyong icheck out, super raw shit: http://soundcloud.com/wuseine/amateur-wu-a-wu-original) tsaka dalawang OPM mainstream songs. Malungkot din ako kasi di makakanuod si Dorynna pagkat may bio field trip sila sa weekend, Fri-Sun. Boo. Sana dumating din yung ibang friends ko, pero kung wala, ayos lang din. Bawas kaba. Haha labo.
Kasama na rin sa pagtitipid ko ang pagbalak kong bumili ng bagong acoustic guitar. Ayoko na talaga ng nylon strings PUTANGINA. Iba pa rin talaga tunog ng steel strings PUTANGINA. So ayon, wala pa akong prospect brand/model, pero gusto ko kalidad talaga. Tsaka papaayos ko na rin yung electric guitar (‘95 Squier Stratocaster) ko na regalo ni Alvin Alagao sa akin, tunay na rakkerz.
Sa buhay pagibig:
Isa lang masasabi ko.
Ngayon lang ako na-hardcore nang ganito pero pinagmamalaki kong mahal ko si Dorynna at in love ako sa kanya. Hardcore.
At wala kayong ibang magagawa sa katotohanang iyon kundi tanggapin lamang ito. Suck it, like a young nigga.
Sa buhay pamilya:
Saktong inaabuso naming magkapatid ang kalayaan dahil isang buwan wala si gangster mother dito sa Pilipinas mula noong first week ng January. So susulitin na namin lahat ng good times na posibleng sulitin habang malaya pa kami kasi sa first week ng February uuwi na ang parole officer namin. Haha.
And other family issues. Inom tayo, ikkwento ko sa ‘yo.
Ayan na halos ang highlight ng mga nangyari sa akin. Sa susunod ulit, nigga. :)
-Sorry I’m lame...I won’t be able to be there with you but I’m sure you’ll be awesome,...